over het leven van janusz korczak.

Janusz Korczak, een Pools-Joodse arts, redelijk bekend als pedagoog, kinderboekenschrijver, en directeur van een weeshuis. Hij werd op 5 of 6 augustus 1942 met de 200 kinderen uit het weeshuis opgehaald om naar het vernietigingskamp Treblinka te gaan.

 Janusz Korczak  is in 1878 in Warschau geboren. Hij groeit op in een welvarend gezin. Zijn vader is advocaat en de het gezin heeft veel met de Poolse cultuur. In vele dingen denkt Korczak meer Pools dan joods. Moeder Goldszmit wil dat het altijd netjes is en op orde. Ze wil niet dat janusz met het 'volk' in aanraking komt. Hij en zijn zus Anna beleven veel eenzame momenten.

Als hij 12 jaar is krijgt zijn vader veel psychische problemen en heeft vaak aanvallen van depressie of agressie. Tenslotte wordt hij in een kliniek opgenomen. Als Korczak 18 jaar is gaat zijn vader dood. janusz denkt dat de ziekte die zijn vader had erfelijk was en daarom besluit hij niet te trouwen en geen kinderen te nemen.

Hij gaat medicijnen studeren en geeft bijlessen om zijn  moeder en zus te onderhouden. Tijdens zijn studie, krijgt hij interesse voor sociaal-pedagogische dingen. hij gaat verder met politieke dingen. hij scgrijft boeken over de slechte politiek en andere dingen. In 1901 verschijnt zijn eerste boek : Kinderen van de straat en drie jaar later Salonkind. In dit laatste boek kijkt hij naar hoe ouders hun kinderen opvoeden, en waarmee de ouders hun kinderen zo opvoeden zodat de kinderen zelf niks meer mogen.

Na zijn studie wordt hij in 1905 als arts aangesteld in het Baumann-kinderziekenhuis. Het is een joods ziekenhuis maar staat open voor kinderen van alle geloven. Nauwelijks is hij daar begonnen of hij moet als arts naar het front als de Russisch-Japanse oorlog uitbreekt.

in het verre oosten kan hij meemaken hoe de kinderen daar te lijden hebben.

Na de oorlog begint hij een eigen praktijk en als huisarts bezoekt hij veel arme gezinnen. Hij krijgt grote bekendheid en vaak laat hij de rijken wat meer betalen zodat hij de armsten geen geld hoeft te vragen. In deze periode komt hij op voor de allerarmsten in warschau.

korczak en een paar vrienden krijgen het idee om een kindertehuis te beginne voor de arme kinderen in warschau. het lukt om in 1912 het Dom Sierot (betekent huis der wezen) te starten. Vanaf dat moment heeft Janusz Korczak  hier tot z'n dood gewoond. Hij slaapt op de 4e verdieping, op een zolderkamer tussen de jongens- en meisjesslaapzaal.

Voor Korczak is het misschien de grootste beslissing in zijn leven. Een wetenschappelijke baan of een goed leven als bekend kinderarts ruilt hij in voor de leiding van dit weeshuis. Zelf heeft hij steeds gezegd dat hij op deze manier de twee dingen , pedagogiek en medicijnen het beste met elkaar kon mixen en samen kan gebruiken. Het weeshuis is volgens hem de ideale plek om kinderen te leren kennen.

korczak heeft altijd goed voor de kinderen gezorgd en hij lette in hun slaap altijd op hun ademhaling.